• امروز : یکشنبه - ۳۰ شهریور - ۱۳۹۹
  • برابر با : 3 - صفر - 1442
  • برابر با : Sunday - 20 September - 2020
3

آبیِ محبوبِ من

  • کد خبر : 18198
  • 06 شهریور 1399 - 19:13
آبیِ محبوبِ من

خیلی سخت است برنده دو و میدانی باشی اما نگذارند به خط پایان برسی.
و سخت‌تر این که پای قدرتت رو به آرزوهای محال دیگری گره بزنن و توان قدم برداشتن رو هم ازت بگیرن.

خیلی سخت است برنده دو و میدانی باشی اما نگذارند به خط پایان برسی.
و سخت‌تر این که پای قدرتت رو به آرزوهای محال دیگری گره بزنن و توان قدم برداشتن رو هم ازت بگیرن.
اگر بخوام تک تک بی‌ مهری‌ها رو به قلم صداقت دربیارم قطعا قلم و کاغذ کم و ناگفته‌هامون طولانی‌ میشه. عیان است و حاجتی به بیانش نیست.

دقیقه چهار و شلیک گلوله عدالت به قلب ناعدالتی
سوت‌های جهت‌دار به صدا دراومد ولی اونی که پا پس نمی‌کشه، کم نمیاره و مردونه به جنگِ بودن، برای نیست کردن نبود‌ن‌ها میره استقلاله.

امیدی که هی کم رنگ میشه و آرزویی که با خشم فریاد می‌زنه زانو زدن تو مسلک ما جایی نداره به تلاشِ از سر غیرتت ادامه بده خدا همین حوالیه
و چه ناباورانه روزنه‌های امید از دل دقایق پایانی با ضربه سر چکشی، چکش‌وار به فرق آمال رقیب ناعادل کوبیده میشه.

و حالا وقت‌های اضافه که اون هم میانبری برای فرار از چنگال اصالت نبود
تیم‌ها به میزان عدالت نشستن در یک کفه ترازو چهار قهرمانی و کفه دیگر ناکامی (از سر بریدن‌ها و قربانی کردن‌ها)
اما کافی نبود اینجا جنگ بر سر تصاحبِ قلم و کاغذ مورخان، برای ثبت رکورد آرزو از میون ناامیدی بود. و چه زیبا نام‌آور‌ترین موندیم و واثق بر فتح قله‌های افتخار.

از گل زیبای مهدی در دقیقه چهار تا توپی که با پای گیتارزنِ عاشق به تور سجده کرد، مرکوز بر آن است که برای خلق اعداد، پایداری در هدف و جا نزدن رو باید ثبت و به منصه ظهور رسوند

و من در این ساعات لبربز از عشق و سرخوشی با اشک‌های از سر شوق بجای خدایاری‌ترین سحر دنیا مشت گره کردم و با اشک شوق مهرداد وارانه به هوا پریدم، رو به سمت آسمانِ آبی، همچو سامان احمدی رویاهامو بغل گرفتم، دلم قنج رفت برای ابوالفضلی که در دنیای تاریک اما روشن تر از طلوعش حسی زیباتر از پیروزی استقلال روحش را جلا نمی‌داد و من با تمام ادعا در آبی بودن، بی اندازه در کنار عاشقایی که سوختن از تبعیض و قلبشان در پی ثبت اقتدار از حرکت ایستاد کوچک‌ترم.
خوب می‌دونم برای هر قطره اشک شوقی که ریخته شد خدا تو آسمونش واسه ایستادگی و استقامتمون کف زد و استقلالم به خودش بالید برای داشتن عاشقایی مثل ما در کنارش.

آبیِ محبوبِ من وارستگی رو معنی کرد و نشون داد میشه با شاخه‌های شکسته باز هم جوونه زد، رویید و گلی نشاند به جمال عاشقان

لینک کوتاه : http://doublestar.ir/?p=18198

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که حاولی توهین ، تهدید و بی احترامی به هر شخص باشد منتشر نخواهد شد.