ج. تیر 20ام, 1399

استقلال ایران|دبل استار

دبل استار محل گردهایی هواداران استقلال ایران از سراسر جهان می باشد.

آقای میناوند، رخت قاری قرآن بودن به تنت گشاد بود

طبعا میل به دیده شدن در همه وجود دارد. همه ی ما دوست داریم توسط دیگران دیده و تحسین شویم. همین میل به دیده شدن است که باعث می شود نقاش هنرمند یک اثر هنری ماندگار خلق کند.

 در کودکان نیز این میل به دیده شدن یافت می شود به طوری که برای دیده شدن و جدی گرفته شدن گریه میکنند یا پا روی زمین می کوبند.

از وقتی مهرداد میناوند را می شناسم پیوسته در حال ارضای این میل بوده است، روزی در به در دنبال جایی می گردد که در تیررس دوربین صدا و سیما نماز بخواند ( بین دو نیمه ی بازی دوستانه تیم ملی با نانت فرانسه)، یک روز در مراسمی رسمی قرآن قرائت میکند، روزی دیگر عکسش را با دیوید بکهام به رخ می کشد.

نامبرده تا زمانی که فوتبال بازی می کرد، مشکل زیادی برای دیده شدن نداشت. مشکل مهرداد از زمانی شروع شد که فوتبال را کنار گذاشت.مربی قابلی هم نشد که تا حدودی در چشم مردم بماند. او برای دیده شدن نیاز به بهانه ای داشت تا همیشه در کانون توجهات باشد و چه چیزی بهتر از اینکه به تیم بزرگ استقلال دهن کجی کند.

مهرداد جان که در تازه ترین تلاش جهت دیده شدن سعی در اثبات اصالت تیم خود دارد، فرموده اند: “وقتی میگیم استقلال، میپرسن کدوم یکی؟ اهواز، خوزستان، تهران، یا….. ولی وقتی میگیم پرسپولیس یعنی اونی که تکه، تکی که عشقه….، این یعنی اصالت”.

البته من هر چی به این جملات قصار توجه کردم به نتیجه معکوس رسیدم. چون وقتی گفتم استقلال، گفتند همان  که قبلا اسمش تاج بوده؟ همان که تو دهه بیست دوچرخه سواران بوده؟ همان که همیشه آبی بوده؟ بله همان که همیشه اصیل بوده است.

اما وقتی گفتند پرسپولیس، گفتم پیروزی؟ گفتند آره همان دیگر. اما اول باشگاه بولینگ بوده، بعدا از دسته دوم با بازیکن های شاهین توانسته بالا بیاید. البته یکسال هم همگی به پیکان رفته اند و برگشته اند، این اواخر هم  در استیل آذین دور هم جمع بودند. گفتم بالاخره پرسپولیس؟ پیروزی؟ شاهین؟ پیکان؟ استیل آذین؟

البته تلاش مهرداد برای دیده شدن معطوف به استقلال نیست. همبازیان قدیمی او هم از نیش کنایه های او در امان نبوده اند. او حتی به اسطوره باشگاه خودش هم رحم نکرده و بارها در تلویزیون ادای علی پروین را در آورده است. این سوال مدت هاست ذهن مرا به خود مشغول کرده که یک انسان تا چه حدی باید خود را خوار و خفیف کند، فحش بخورد تا فقط در دید رسانه ها باشد؟

دبل استار: علیرضا حیدریان

8 دیدگاه برای “آقای میناوند، رخت قاری قرآن بودن به تنت گشاد بود

  1. چه پاسخ عالی و به جایی. واقعا ممنون. نویسنده مطالب رو هم بنویسید ممنون میشم. چون همه مطالب با اسم آقای سالار امجدی منتشر می‌شود. ممنون

  2. سلام
    این مشکل وقتی خود باشگاه پرسپولیس (یا پیروزی که اخر سر هم نفهمیدیم اسمش چی هست) ستاره جعلی میزنه نمود بیشتر پیدا میکنه که تمامی بازیکنان این تیم جعلی چنین عقده ای دارند.
    استقلال بزرگ که دو ستارش معلومه برای چی هست ولی خود هواداران این تیم دو اسمه هم نمیدنن اون ستاره برای چی هست.همین ستاره نشاندهنده عقده عظیمی هست که این جعلیها دارند.

  3. همون تیکه خداداد برازندش هستش که اگه اردک هم بود دیگه خودش رو به ماهیتابه هم نشون نمیداد

  4. درود به نویسنده مطلب ،البته اگه فیلم ابی به رنگ اسمان رو دقیق نگاه میکردی تاریخچه لنگ رو بهتر میتونستی بیان کنی ،درود هزاران درود به شما عزیزتاجی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *